Spotkanie  rozpoczęło się od ustalania kontraktu zobowiązującego uczestników spotkań do przestrzegania kilku prostych reguł jak: wyciszania telefonów w trakcie zajęć, odbywania rozmów telefonicznych poza salą, wzajemnego poszanowania czasu, nie spóźniania się, prawa każdego z uczestników  do swobodnej wypowiedzi, w tym krytyki.

Praca nad projektowaniem Parku rozpoczęła się od określenia funkcji i potrzeb związanych z  miejscem, tak aby przyszłe pomysły były odpowiedzią na zapotrzebowanie.
Oprócz pracy w kilkunastoosobowej Grupie Reprezentatywnej, ważne są również konsultacje wśród osób z kręgu znajomych. Członkowie grupy mają za zadanie rozmawiać o projekcie z ludźmi z zewnątrz, po to, aby wróciły do nas opinie różnorodnych środowisk. Praca w grupie to nie forsowanie indywidualnych pomysłów, lecz reprezentowanie potrzeb i rozwiązań konkretnych grup wiekowych i społecznych.

Członkowie grupy poznali historię lasku na skarpie oraz uwarunkowania konserwatorskiej ochrony zabytków, jakie należy spełnić przy ewentualnym zagospodarowaniu fortów i schronów podczas prezentacji i dyskusji z Panem Sławomirem Wojdyło z Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków. Potwierdził on także, że budynki należące do miasta można wykorzystać na potrzeby przyszłych użytkowników i użytkowniczek Parku.

Ostatnim punktem sobotniego spotkania była  wycieczkę po lasku. Grupa zwiedziła teren wzdłuż i w szerz, uwzględniając najciekawsze jego zakątki. Odwiedziliśmy forty, taras widokowy oraz tor rowerowy, rozmawiając o potencjalnych możliwościach rozwoju tych miejsc.

Nowe zadania i wyzwania dla grupy społecznych projektantów już na kolejnych warsztatach.