Urodziłem się i pół życia spędziłem na wsi, takiej prawdziwej, bez autobusu podmiejskiego i Biedronki. Od dziecka wiedziałem, że nie można zakopać śmieci w lesie -  bo kiedyś na nie trafię, że zwierzę odczuwa ból - tak samo jak ja, że na miejsce każdego wyciętego drzewa trzeba posadzić nowe – dziś mogę już, w lesie posadzonym przez siebie, schronić się przed słońcem. Wtedy jeszcze nie wiedziałem jak nazwać swoją drogę. Zrozumiałem to na studiach.

Ochrona środowiska na toruńskim UMK uświadomiła mi w jak skomplikowanym systemie żyjemy i jak delikatny to układ. Do tego stopnia, że postanowiłem spędzić tu kilka lat dłużej. Zgłębiałem fenomen małych superlaboratoriów ekotoksykologicznych, jakimi mogą być hydry i daphnie. Przygoda z uczelnią skończyła się, gdy zrozumiałem, że nauka, która zmienia świat jest zacznie dalej niż myślałem początkowo. Nie da się jej dogonić z małego laboratorium na 2 piętrze. A może zwyczajnie zabrakło talentu.

Przygoda życia w Toruniu rozpoczęła się w 2002 r. Przepełniona zachwytem dla przyrody, pięknych krajobrazów, a zarazem zafascynowana nowoczesnymi technikami molekularnymi studentka biologii rozpoczyna naukę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Kolejne lata zgłębiania wiedzy, przyjaźnie, podróże, wolne od presji czasu wyjazdy za miasto sprawiają, że ta młoda osoba podejmuje decyzję, co jest naprawdę ważne. Stawia na ŚRODOWISKO i jego ochronę. Pod koniec studiów stypendium w Holandii w Saxion Hogeschoolen w Deventer. Praca w międzynarodowym środowisku, partnerskie dyskusje realizacja projektów w obszarze infrastruktury i środowiska, baczna obserwacja holenderskiej rzeczywistości, oddziaływań na środowisko, krajobraz.

Jest też luty 2007 r. w Polsce trwa spór o Rospudę. Nikt nie rozumie, dlaczego droga ma przebiegać przez bezcenne tereny sieci NATURA 2000. Pokazują swoje błędy, przestrzegają przed ich powielaniem, opowiadają o tym jak teraz „tworzą naturę". Powracam przekonana, że to ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ jest drogą, którą powinniśmy podążać, która pozwoli na rozwój i sukces gospodarczy z zachowaniem meandrujących rzek, podmokłych łąk. W międzyczasie (marzec 2007 r.) w Toruniu narodziła się Fundacja PRACOWNIA ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU, z którą współpracuję od „prawie początków" (listopad 2007).
Zawodowo jako specjalistka od ochrony środowiska przekonuję przedsiębiorców, inwestorów, że ochrona środowiska nie jest przeszkodą dla rozwoju przedsiębiorczości, że warto dokładać starań by minimalizować swoje oddziaływanie.
W Pracowni jestem odpowiedzialna za tematykę inwestycji w ochronie środowiska oraz inwestycji na terenach chronionych.

Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.