A więc stało się! Sztuka wyszła z budynków galerii i muzeów na ulice ... i wkroczyła do parku. 21 i 22 maja 2011 roku, w ramach Artyści Dla Ziemi - Land Art Festiwal, można było znaleźć ją w parku na Bydgoskim Przedmieściu w Toruniu. Licznie przybyli goście mogli doświadczyć niecodziennych instalacji i wejść w dialog z przyrodą. W Festiwalu brało udział dziewięciu artystów z całej Polski, a ich projekty skłaniały do zadumy nad skomplikowaną relacją człowieka z przyrodą.

Już przy wejściu do parku spacerowicze mogli odnaleźć niecodzienne znaki informujące o elementach parkowego ekosystemu – „Uwaga! Dzika przyroda!”. Tym sposobem Stowarzyszenie Bydgoskie Przedmieście zwracało uwagę na przyrodnicze bogactwo parkowej codzienności, bo przecież należy uważać gdy ma się do czynienia z dziką przyrodą.

Parkowe aleje wiodły do kolejnych instalacji, które nie pozwalały przejść obok przyrody obojętnie. “Uwaga zły...” Barbary Nawrockiej i Marty Tomasiak zagradzał ścieżkę, zmuszając pieszych do przedzierania się przez terytorium, które dotychczas stało otworem dla człowieka.

Kolejnym powodem do ostrożnego spaceru po parku był „Shadow Space” Moniki Rak, czyli z założenia niefunkcjonalny „chodnik”. Wykonany z trawy ułożonej na kształt cieni drzew, wymuszał na spacerowiczach uważne chodzenie i szacunek dla zieleni.

Największym zainteresowaniem wśród dzieci cieszyła się “Kryjówka” Darii Piskorz. Do wejścia słomianego labiryntu ustawiały się kolejki od samego rana. Instalacja stworzona została głównie z myślą o dorosłych, którzy czasem zapominają, jak wiele energii daje nam kontakt z naturą.

Żywe zainteresowanie budziła pracochłonna instalacja “Drzewo-Papier” Magdaleny Godawy, której plecenie rozpoczęło się już dnia poprzedzającego wernisaż. Drzewo otulone plecionką z makulatury wyglądało bardzo efektownie i przypominało o tym, że papier ma swoje drugie życie, jednak powinniśmy obchodzić się z nim oszczędnie.

Kolejnym punktem w programie była gra logiczna “Kółko i krzyżyk” Oleny Zapolskiej. Gra rozgrywała się między człowiekiem a przyrodą, a jej stawką była życiowa przestrzeń. Partia pozostawała nierozstrzygnięta, przyglądający się jej odbiorca musiał samodzielnie dokonać wyboru – kółko, czy krzyżyk – zieleń czy beton?

Niecodzienny ogród wyrósł między parkowymi drzewami w ramach instalacji “Witam na moim parku w waszym parku (welcome to my park in your park)” Jacka Tylickiego. Instalacja zaskakiwała doborem roślin nie występujących na codzień w polskim klimacie, a zwłaszcza w polskich parkach. Skłaniała odbiorcę do szacunku wobec każdej formy przyrody, małej, dużej, swojskiej i obcej.

Instalacja „Pierwiastek” Filipa Ignatowicza stawiająca na recykling przyrody wprowadzała publiczność w tajemniczy krąg krzeseł. Szkielety mebli zbudowane z gałęzi, swoją kruchą strukturą nawiązywały do tymczasowości tego, co tworzy człowiek w kontraście do trwałości i siły natury.

Wieńczący festiwal performance “Odrodzenie” Norberta Delmana na wielu wywarł silne wrażenie. Instalacja metaforycznie odnosiła się do nieustannego procesu walki o przetrwanie i odradzania się natury. Przez kilkadziesiąt sekund artysta szczelnie zawinięty w foliowy kokon rozrywał go od środka, w finale uwalniając się z niego w „nagiej”, czystej postaci.

Niezwykła galeria pod gołym niebem zwracała uwagę na ludzką ingerencję w naturalne środowisko skłaniając tym samym do przemyśleń na temat konieczności ochrony przyrody. Wystawa nieprzypadkowo odbyła się podczas Światowego Dnia Różnorodności Biologicznej, który przypada 22 maja. Instalacje budziły niekłamaną ciekawość oglądających, prowokując wręcz do interakcji. Doświadczanie sztuki na otwartym terenie parku umniejszało onieśmielenie, które zwykle towarzyszy ludziom obcującym ze sztuką w galeriach. Land artowe instalacje można było obejrzeć z każdej strony, dotknąć, a do niektórych nawet wejść i poczuć się cząstką przyrody. Dostępność instalacji oraz możliwość rozmowy z autorami sprawiała, że radość z doświadczania sztuki była jeszcze większa.